Nominal Forms
Infinitive:
fiæla; fæla
Past Participle:
fulin; folin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | fiæler |
| þū | fiæler |
| han | fiæler |
| vī(r) | fiælom |
| ī(r) | fiælin |
| þē(r) | fiæla |
Preterite
| iak;iæk | fal |
| þū | falt |
| han | fal |
| vī(r) | fālom |
| ī(r) | fālin |
| þē(r) | fālo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | fiæle |
| þū | fiæle |
| han | fiæle |
| vī(r) | fiælom |
| ī(r) | fiælin |
| þē(r) | fiælin |
Preterite
| iak;iæk | fāle |
| þū | fāle |
| han | fāle |
| vī(r) | fālom |
| ī(r) | fālin |
| þē(r) | fālin |
Imperative
| þū | fiæle |
| vī(r) | fiælom |
| ī(r) | fiælin |
Verbs similar to 'fiæla'
fæla,
biæra,
fælla,
falla,
fikia,
finna,
fiuka,
fla,
frælsa,
fulla,
Etymology
From Old Norse fela, from Proto-Germanic *felhaną. See: Proto-Germanic '
*felhaną'.