Nominal Forms
Infinitive:
fā; fanga
Past Participle:
fangin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | fār |
| þū | fār |
| han | fār |
| vī(r) | fām |
| ī(r) | fān |
| þē(r) | fā; fāa |
Preterite
| iak;iæk | fik; fæk |
| þū | fikt; fækt |
| han | fik; fæk |
| vī(r) | fingom |
| ī(r) | fingin |
| þē(r) | fingo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | fāe |
| þū | fāe |
| han | fāe |
| vī(r) | fāom |
| ī(r) | fāin |
| þē(r) | fāin |
Preterite
| iak;iæk | finge |
| þū | finge |
| han | finge |
| vī(r) | fingom |
| ī(r) | fingin |
| þē(r) | fingin |
Verbs similar to 'fa'
fla,
ga,
na,
æfla,
æta,
aka,
di,
dia,
dø,
døa,
Etymology
From Old Norse fá, from Proto-Germanic *fanhaną. See: Proto-Germanic '
*fanhaną'.
Verbs referencing "fa"
Swedish
få.