Nominal Forms
Infinitive:
segja
Present participle:
segjandi
Past participle:
sagt; sagat
The Verbix conjugation routines for
Old Norse
are under construction. Therefore, there might be errors and incomplete inflections. Thank you for your patience!
Cognates
See the
2 cognates of segja
Indicative
Present
| ek | segi |
| þú | segir |
| hann | segir |
| vér | segjum |
| þér | segið |
| þeir | segja |
Past
| ek | sagða |
| þú | sagðir |
| hann | sagði |
| vér | sǫgðum |
| þér | sǫgðuð |
| þeir | sǫgðu |
Subjunctive
Present
| ek | sega |
| þú | segir |
| hann | segi |
| vér | segim |
| þér | segið |
| þeir | segi |
Past
| ek | sagða |
| þú | sagðir |
| hann | sagði |
| vér | sagðim |
| þér | sagðið |
| þeir | sagði |
Verbs similar to 'segja'
þegja,
leggja,
mega,
sigla,
velja,
bera,
byrja,
eiga,
erfa,
eyða,
Etymology
From Proto-Germanic *sagjaną (“to say”), ultimately from Proto-Indo-European *sekʷ- (“to say”). Cognate with Old English secġan, Old Frisian sedza, sidza, sega, Old Saxon seggian, Old High German sagēn. See: Proto-Germanic '
*sagjaną', Old Saxon '
seggian'.
Verbs referencing "segja"
Norwegian
si, Swedish
säga, Icelandic
segja, Norwegian, nynorsk
segja, Faroese
siga, Elfdalian
saja, Old English
secgan, Danish
sige, Norwegian, nynorsk
seie, Norwegian, nynorsk
seia, Latvian
sacīt.