Infinitive
līnon
Indicative
Present
| 1st sing. | līnon |
| 2nd sing. | līnos |
| 3rd sing. | līnod |
| 1st plur. | līniod |
| 2nd plur. | līniod |
| 3rd plur. | līniod |
Past
| 1st sing. | līnoda |
| 2nd sing. | līnodes |
| 3rd sing. | līnoda |
| 1st plur. | līnodun |
| 2nd plur. | līnodun |
| 3rd plur. | līnodun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | līno |
| 2nd sing. | līnos |
| 3rd sing. | līno |
| 1st plur. | līnion |
| 2nd plur. | līnion |
| 3rd plur. | līnion |
Past
| 1st sing. | līnodi |
| 2nd sing. | līnodis |
| 3rd sing. | līnodi |
| 1st plur. | līnodin |
| 2nd plur. | līnodin |
| 3rd plur. | līnodin |
Imperative
| Singular | līno |
| Plural | līniod |
Verbs conjugated like linon
linon,
Etymology
From Proto-West Germanic *liʀnōn. Cognate with Old English leornian, Old High German lernēn. See: Old English '
leornian'.
Sample Sentences
Cognates
-