linon – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of linon

Infinitive

līnon

Participles

Presentlīnondi
Pastlīnod

Indicative

Present

1st sing.līnon
2nd sing.līnos
3rd sing.līnod
1st plur.līniod
2nd plur.līniod
3rd plur.līniod

Past

1st sing.līnoda
2nd sing.līnodes
3rd sing.līnoda
1st plur.līnodun
2nd plur.līnodun
3rd plur.līnodun

Subjunctive

Present

1st sing.līno
2nd sing.līnos
3rd sing.līno
1st plur.līnion
2nd plur.līnion
3rd plur.līnion

Past

1st sing.līnodi
2nd sing.līnodis
3rd sing.līnodi
1st plur.līnodin
2nd plur.līnodin
3rd plur.līnodin

Imperative

Singularlīno
Plurallīniod

Verbs conjugated like linon

linon,

Etymology

From Proto-West Germanic *liʀnōn. Cognate with Old English leornian, Old High German lernēn. See: Old English 'leornian'.

Sample Sentences

Cognates

-