Nominal Forms
Infinitive: abbekommen
Present participle: abbekommend
Past participle: abbekommen
Principal parts of the verb: abbekommen - bekommt ab - bekam ab - hat abbekommen
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | bekomme ab |
| du | bekommst ab |
| er;sie;es | bekommt ab |
| wir | bekommen ab |
| ihr | bekommt ab |
| sie;Sie | bekommen ab |
Perfect
| ich | habe abbekommen |
| du | hast abbekommen |
| er;sie;es | hat abbekommen |
| wir | haben abbekommen |
| ihr | habt abbekommen |
| sie;Sie | haben abbekommen |
Past
| ich | bekam ab |
| du | bekamst ab |
| er;sie;es | bekam ab |
| wir | bekamen ab |
| ihr | bekamt ab |
| sie;Sie | bekamen ab |
Pluperfect
| ich | hatte abbekommen |
| du | hattest abbekommen |
| er;sie;es | hatte abbekommen |
| wir | hatten abbekommen |
| ihr | hattet abbekommen |
| sie;Sie | hatten abbekommen |
Future I
| ich | werde abbekommen |
| du | wirst abbekommen |
| er;sie;es | wird abbekommen |
| wir | werden abbekommen |
| ihr | werdet abbekommen |
| sie;Sie | werden abbekommen |
Future II
| ich | werde abbekommen haben |
| du | wirst abbekommen haben |
| er;sie;es | wird abbekommen haben |
| wir | werden abbekommen haben |
| ihr | werdet abbekommen haben |
| sie;Sie | werden abbekommen haben |
Conjunctive I and II
Present
| ich | bekomme ab |
| du | bekommest ab |
| er;sie;es | bekomme ab |
| wir | bekommen ab |
| ihr | bekommet ab |
| sie;Sie | bekommen ab |
Perfect
| ich | habe abbekommen |
| du | habest abbekommen |
| er;sie;es | habe abbekommen |
| wir | haben abbekommen |
| ihr | habet abbekommen |
| sie;Sie | haben abbekommen |
Past
| ich | bekäme ab |
| du | bekämest ab |
| er;sie;es | bekäme ab |
| wir | bekämen ab |
| ihr | bekämet ab |
| sie;Sie | bekämen ab |
Pluperfect
| ich | hätte abbekommen |
| du | hättest abbekommen |
| er;sie;es | hätte abbekommen |
| wir | hätten abbekommen |
| ihr | hättet abbekommen |
| sie;Sie | hätten abbekommen |
Conditional
Present
| ich | würde abbekommen |
| du | würdest abbekommen |
| er;sie;es | würde abbekommen |
| wir | würden abbekommen |
| ihr | würdet abbekommen |
| sie;Sie | würden abbekommen |
Perfect
| ich | würde abbekommen haben |
| du | würdest abbekommen haben |
| er;sie;es | würde abbekommen haben |
| wir | würden abbekommen haben |
| ihr | würdet abbekommen haben |
| sie;Sie | würden abbekommen haben |
Imperative
| du | bekomme ab; bekomm ab |
| ihr | bekommt ab |
Verbs conjugated like abbekommen
abbekommen,
abkommen,
anbekommen,
ankommen,
aufbekommen,
aufkommen,
ausbekommen,
auseinander bekommen,
auseinander kommen,
auskommen,
beikommen,
bekommen,
daherkommen,
dahinterkommen,
darumkommen,
davonkommen,
dazubekommen,
dazukommen,
dazwischenkommen,
dranbekommen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Other Verbs with Separable Prefix 'ab'
abaasen,
abacheln,
abalienieren,
abändern,
abangeln,
abarbeiten,
abärgern,
abarten,
abasten,
abästen,
abatmen,
abätzen,
abbacken,
abbaden,
abbaggern,
abbaken,
abbalgen,
abballern,
abbalzen,
abbauen
Other Verbs with Inseparable Prefix 'be'
abbedingen,
abbehalten,
abberufen,
abbestellen,
abbezahlen,
anbehalten,
anbekommen,
anbelangen,
anberaumen,
aufbegehren,
aufbehalten,
aufbekommen,
aufbereiten,
aufbewahren,
ausbedingen,
ausbekommen,
ausbezahlen,
auseinander bekommen,
beabsichtigen,
beachten
Other Verbs with the same Base Verb 'kommen'
abhandenkommen,
abkommen,
anbekommen,
ankommen,
aufbekommen,
aufkommen,
ausbekommen,
auseinander bekommen,
auseinander kommen,
auskommen,
beikommen,
bekommen,
daherkommen,
dahinterkommen,
darumkommen,
davonkommen,
dazubekommen,
dazukommen,
dazwischenkommen,
dranbekommen
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
abbekommen v.t. 1. (losbekommen) get off;
2. F get;
etwas abbekommen a)
(sein Teil abbekommen) get one's share, b)
(verletzt oder beschädigt werden)
be hit, get hurt,
Sache: be damaged;
das meiste abbekommen an Vorwürfen etc.: bear
(oder take) the brunt
Usage
Sample Sentences