envoiier – Old French verb conjugation

Old French verb forms of envoiier

Infinitive

envoiier
avoir envoiié

Gerund

en envoiant

Participles

Presentenvoiant
Pastenvoiié

Indicative

Present

1st sing.envoi
2nd sing.envoies
3rd sing.envoie
1st plur.envoions
2nd plur.envoiiez
3rd plur.envoient

Imperfect

1st sing.envoioie; envoieie; envoioe; envoiieve
2nd sing.envoioies; envoieies; envoioes; envoiieves
3rd sing.envoioit; envoieit; envoiot; envoiieve
1st plur.envoiiiens; envoiiens
2nd plur.envoiiiez; envoiiez
3rd plur.envoioient; envoieient; envoioent; envoiievent

Preterite

1st sing.envoiai
2nd sing.envoias
3rd sing.envoia
1st plur.envoiames
2nd plur.envoiastes
3rd plur.envoiierent

Future

1st sing.envoierai
2nd sing.envoieras
3rd sing.envoiera
1st plur.envoierons
2nd plur.envoieroiz; envoiereiz; envoierez
3rd plur.envoieront

Conditional

1st sing.envoieroie; envoiereie
2nd sing.envoieroies; envoiereies
3rd sing.envoieroit; envoiereit
1st plur.envoieriiens; envoieriens
2nd plur.envoieriiez; envoieriez
3rd plur.envoieroient; envoiereient

Subjunctive

Present

1st sing.envoi
2nd sing.envois
3rd sing.envoit
1st plur.envoions
2nd plur.envoiiez
3rd plur.envoient

Imperfect

1st sing.envoiasse
2nd sing.envoiasses
3rd sing.envoiast
1st plur.envoiissons; envoiissiens
2nd plur.envoiissoiz; envoiissez; envoiissiez
3rd plur.envoiassent

Imperative

2nd sing.envoie
1st plur.envoions
2nd plur.envoiiez

Etymology

From older enveier, from Late Latin inviāre, from Latin via.

Sample Sentences

  • l'enveia servir le rei ((She) sent him to serve the king) [c. 1250, Marie de France, Guigemar:]

Cognates

-