Infinitive
Gerund
en envoiant
Participles
| Present | envoiant |
| Past | envoiié |
Indicative
Present
| 1st sing. | envoi |
| 2nd sing. | envoies |
| 3rd sing. | envoie |
| 1st plur. | envoions |
| 2nd plur. | envoiiez |
| 3rd plur. | envoient |
Imperfect
| 1st sing. | envoioie; envoieie; envoioe; envoiieve |
| 2nd sing. | envoioies; envoieies; envoioes; envoiieves |
| 3rd sing. | envoioit; envoieit; envoiot; envoiieve |
| 1st plur. | envoiiiens; envoiiens |
| 2nd plur. | envoiiiez; envoiiez |
| 3rd plur. | envoioient; envoieient; envoioent; envoiievent |
Preterite
| 1st sing. | envoiai |
| 2nd sing. | envoias |
| 3rd sing. | envoia |
| 1st plur. | envoiames |
| 2nd plur. | envoiastes |
| 3rd plur. | envoiierent |
Future
| 1st sing. | envoierai |
| 2nd sing. | envoieras |
| 3rd sing. | envoiera |
| 1st plur. | envoierons |
| 2nd plur. | envoieroiz; envoiereiz; envoierez |
| 3rd plur. | envoieront |
Conditional
| 1st sing. | envoieroie; envoiereie |
| 2nd sing. | envoieroies; envoiereies |
| 3rd sing. | envoieroit; envoiereit |
| 1st plur. | envoieriiens; envoieriens |
| 2nd plur. | envoieriiez; envoieriez |
| 3rd plur. | envoieroient; envoiereient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | envoi |
| 2nd sing. | envois |
| 3rd sing. | envoit |
| 1st plur. | envoions |
| 2nd plur. | envoiiez |
| 3rd plur. | envoient |
Imperfect
| 1st sing. | envoiasse |
| 2nd sing. | envoiasses |
| 3rd sing. | envoiast |
| 1st plur. | envoiissons; envoiissiens |
| 2nd plur. | envoiissoiz; envoiissez; envoiissiez |
| 3rd plur. | envoiassent |
Imperative
| 2nd sing. | envoie |
| 1st plur. | envoions |
| 2nd plur. | envoiiez |
Verbs conjugated like envoiier
empirier,
essoinier,
flairier,
repairier,
enginier,
atirier,
apaiier,
envoiier,
enpirier,
loiier,
ressuiier,
paiier,
Etymology
From older enveier, from Late Latin inviāre, from Latin via.
Sample Sentences
-
l'enveia servir le rei ((She) sent him to serve the king) [c. 1250, Marie de France, Guigemar:]
Cognates
-