covoitier – Old French verb conjugation

Old French verb forms of covoitier

Infinitive

covoitier
avoir covoitié

Gerund

en covoitant

Participles

Presentcovoitant
Pastcovoitié

Indicative

Present

1st sing.covoit
2nd sing.covoites
3rd sing.covoite
1st plur.covoitons
2nd plur.covoitiez
3rd plur.covoitent

Imperfect

1st sing.covoitoie; covoiteie; covoitoe; covoitieve
2nd sing.covoitoies; covoiteies; covoitoes; covoitieves
3rd sing.covoitoit; covoiteit; covoitot; covoitieve
1st plur.covoitiiens; covoitiens
2nd plur.covoitiiez; covoitiez
3rd plur.covoitoient; covoiteient; covoitoent; covoitievent

Preterite

1st sing.covoitai
2nd sing.covoitas
3rd sing.covoita
1st plur.covoitames
2nd plur.covoitastes
3rd plur.covoitierent

Future

1st sing.covoiterai
2nd sing.covoiteras
3rd sing.covoitera
1st plur.covoiterons
2nd plur.covoiteroiz; covoitereiz; covoiterez
3rd plur.covoiteront

Conditional

1st sing.covoiteroie; covoitereie
2nd sing.covoiteroies; covoitereies
3rd sing.covoiteroit; covoitereit
1st plur.covoiteriiens; covoiteriens
2nd plur.covoiteriiez; covoiteriez
3rd plur.covoiteroient; covoitereient

Subjunctive

Present

1st sing.covoit
2nd sing.covoiz
3rd sing.covoit
1st plur.covoitons
2nd plur.covoitiez
3rd plur.covoitent

Imperfect

1st sing.covoitasse
2nd sing.covoitasses
3rd sing.covoitast
1st plur.covoitissons; covoitissiens
2nd plur.covoitissoiz; covoitissez; covoitissiez
3rd plur.covoitassent

Imperative

2nd sing.covoite
1st plur.covoitons
2nd plur.covoitiez

Etymology

From Vulgar Latin *cupidietāre, a verb based on *cupidietās, a modification of the Classical cupiditās by analogy with words such as medietās.

Verbs referencing "covoitier"

English covet, French convoiter.

Sample Sentences

  • Que Dex te doint joie et enor
  • Si grant con tu puez covoitier (May God grant you joy and honor
  • As much as you may desire) [c. 1180, Chrétien de Troyes, Lancelot ou le Chevalier de la charrette:]

Cognates

-