knytten – Middle English verb conjugation

Middle English verb forms of knytten

Infinitive

knytten; to knytten; knytte

Participles

Presentknyttynge; knyttende
Pastknyt; knytted; yknyt; yknytted

Indicative

Present

1st sing.knytte
2nd sing.knyttest
3rd sing.knytteth
1st plur.knytten; knytte; knytteth
2nd plur.knytten; knytte; knytteth
3rd plur.knytten; knytte; knytteth

Past

1st sing.knytte; knytted; knyttede
2nd sing.knyttest; knyttedest
3rd sing.knytte; knytted; knyttede
1st plur.knytten; knytte; knytteden; knytted; knyttede
2nd plur.knytten; knytte; knytteden; knytted; knyttede
3rd plur.knytten; knytte; knytteden; knytted; knyttede

Subjunctive

Present

1st sing.knytte
2nd sing.knytte
3rd sing.knytte

Past

1st sing.knytte; knytted; knyttede
2nd sing.knytte; knytted; knyttede
3rd sing.knytte; knytted; knyttede

Imperative

Singularknytte
Pluralknytteth; knytte

Verbs conjugated like knytten

knytten, putten,

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *gnod-der.?
3. Proto-Indo-European *ǵónu
4. Proto-Indo-European *ǵnu-tonder.?
5. Proto-Germanic *knuttô
6. Proto-Indo-European *-yéti
7. Proto-Germanic *-janą
8. Proto-Germanic *knuttijaną
9. Proto-West Germanic *knuttijan
10. Old English cnyttan
11. Middle English knytten
12. Inherited from Old English cnyttan, from Proto-West Germanic *knuttijan, from Proto-Germanic *knutjaną, *knuttijaną. See: Old English 'cnyttan', Old English 'cnyttan'.

Sample Sentences

Cognates

-