Infinitive
geten; to geten; gete
Participles
| Present | getynge; getende |
| Past | geten; ygeten; gete; ygete; goten; ygoten; gote; ygote |
Indicative
Present
| 1st sing. | gete |
| 2nd sing. | getest; gest |
| 3rd sing. | geteth; get |
| 1st plur. | geten; gete; geteth |
| 2nd plur. | geten; gete; geteth |
| 3rd plur. | geten; gete; geteth |
Past
| 1st sing. | gat |
| 2nd sing. | gate; gote; gete |
| 3rd sing. | gat |
| 1st plur. | gaten; gate; goten; gote; geten; gete |
| 2nd plur. | gaten; gate; goten; gote; geten; gete |
| 3rd plur. | gaten; gate; goten; gote; geten; gete |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | gete |
| 2nd sing. | gete |
| 3rd sing. | gete |
Past
| 1st sing. | gate; gote; gete |
| 2nd sing. | gate; gote; gete |
| 3rd sing. | gate; gote; gete |
Imperative
| Singular | gete |
| Plural | geteth; gete |
Verbs conjugated like geten
geten,
Etymology
Borrowed from Old Norse geta, from Proto-Germanic *getaną. Compare also the cognate Old English ġietan~ġetan. See: Proto-Germanic '
*getaną'.
Verbs referencing "geten"
English
get.
Sample Sentences
Cognates
-