Infinitive
femen; to femen; feme
Participles
| Present | femende; femynge |
| Past | femed; yfemed |
Indicative
Present
| 1st sing. | feme |
| 2nd sing. | femest |
| 3rd sing. | femeth |
| 1st plur. | femen; feme; femeth |
| 2nd plur. | femen; feme; femeth |
| 3rd plur. | femen; feme; femeth |
Past
| 1st sing. | femed; femede; femde |
| 2nd sing. | femedest; femdest |
| 3rd sing. | femed; femede; femde |
| 1st plur. | femeden; femed; femede; femden; femde |
| 2nd plur. | femeden; femed; femede; femden; femde |
| 3rd plur. | femeden; femed; femede; femden; femde |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | feme |
| 2nd sing. | feme |
| 3rd sing. | feme |
Past
| 1st sing. | femed; femede; femde |
| 2nd sing. | femed; femede; femde |
| 3rd sing. | femed; femede; femde |
Imperative
| Singular | feme |
| Plural | femeth; feme |
Etymology
From Old English fǣman, from Proto-West Germanic *faimijan; compare fomen.
Verbs referencing "femen"
German, old spelling
feimen.
Sample Sentences
Cognates
-