Nominal Forms
Infinitive wënnen
Past participle gewënnt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | wënnen |
| du | wënns |
| hien;si;hatt;et | wënnt |
| mir | wënnen |
| dir | wënnt |
| si | wënnen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gewënnt |
| du | hues gewënnt |
| hien;si;hatt;et | huet gewënnt |
| mir | hu gewënnt |
| dir | hutt gewënnt |
| si | hu gewënnt |
Pluperfect
| ech | hat gewënnt |
| du | has gewënnt |
| hien;si;hatt;et | hat gewënnt |
| mir | hate gewënnt |
| dir | hat gewënnt |
| si | hate gewënnt |
Future I
| ech | wäert wënnen |
| du | wäerts wënnen |
| hien;si;hatt;et | wäert wënnen |
| mir | wäerte wënnen |
| dir | wäert wënnen |
| si | wäerte wënnen |
Future II
| ech | wäert gewënnt hunn |
| du | wäerts gewënnt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gewënnt hunn |
| mir | wäerte gewënnt hunn |
| dir | wäert gewënnt hunn |
| si | wäerte gewënnt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif wënnen |
| du | géifs wënnen |
| hien;si;hatt;et | géif wënnen |
| mir | géife wënnen |
| dir | géift wënnen |
| si | géife wënnen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gewënnt |
| du | häss gewënnt |
| hien;si;hatt;et | hätt gewënnt |
| mir | hätte gewënnt |
| dir | hätt gewënnt |
| si | hätte gewënnt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like wënnen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
1. From Middle High German winden, from Old High German wintan, from Proto-Germanic *windaną.
2. Cognate with German winden, Dutch winden, English wind, Icelandic vinda. See: Middle High German '
winden', Old High German 'wintan', Proto-Germanic '
*windaną', German, old spelling '
winden', Dutch '
winden', English '
wind', Icelandic '
vinda'.
Sample Sentences