Nominal Forms
Infinitive verstoen
Past participle verstanen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verstinn |
| du | verstees |
| hien;si;hatt;et | versteet |
| mir | verstinn |
| dir | verstitt |
| si | verstinn |
Preterite
| ech | verstoung |
| du | verstoungs |
| hien;si;hatt;et | verstoung |
| mir | verstoungen |
| dir | verstoungt |
| si | verstoungen |
Perfect
| ech | hu verstanen |
| du | hues verstanen |
| hien;si;hatt;et | huet verstanen |
| mir | hu verstanen |
| dir | hutt verstanen |
| si | hu verstanen |
Pluperfect
| ech | hat verstanen |
| du | has verstanen |
| hien;si;hatt;et | hat verstanen |
| mir | hate verstanen |
| dir | hat verstanen |
| si | hate verstanen |
Future I
| ech | wäert verstoen |
| du | wäerts verstoen |
| hien;si;hatt;et | wäert verstoen |
| mir | wäerte verstoen |
| dir | wäert verstoen |
| si | wäerte verstoen |
Future II
| ech | wäert verstanen hunn |
| du | wäerts verstanen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verstanen hunn |
| mir | wäerte verstanen hunn |
| dir | wäert verstanen hunn |
| si | wäerte verstanen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verstoen |
| du | géifs verstoen |
| hien;si;hatt;et | géif verstoen |
| mir | géife verstoen |
| dir | géift verstoen |
| si | géife verstoen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verstanen |
| du | häss verstanen |
| hien;si;hatt;et | hätt verstanen |
| mir | hätte verstanen |
| dir | hätt verstanen |
| si | hätte verstanen |
Simple Conjunctive II
| ech | verstéing |
| du | verstéings |
| hien;si;hatt;et | verstéing |
| mir | verstéingen |
| dir | verstéingt |
| si | verstéingen |
Imperative
| Singular | verstéi |
| Plural | verstitt |
Verbs conjugated like verstoen
agestoen,
astoen,
ausstoen,
bestoen,
derbäistoen,
dostoen,
dropstoen,
duerchstoen,
ënnerstoen,
entstoen,
iwwerstoen,
nostoen,
ofstoen,
operstoen,
opstoen,
stoen,
ustoen,
verstoen,
zeréckstoen,
zougestoen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German firstān, firstēn; equivalent to ver- + stoen.
Sample Sentences