Nominal Forms
Infinitive verkrauchen
Past participle verkroch
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verkrauchen |
| du | verkrauchs |
| hien;si;hatt;et | verkraucht |
| mir | verkrauchen |
| dir | verkraucht |
| si | verkrauchen |
Preterite
| ech | verkrouch |
| du | verkrouchs |
| hien;si;hatt;et | verkrouch |
| mir | verkrouchen |
| dir | verkroucht |
| si | verkrouchen |
Perfect
| ech | si verkroch |
| du | bass verkroch |
| hien;si;hatt;et | ass verkroch |
| mir | si verkroch |
| dir | sidd verkroch |
| si | si verkroch |
Pluperfect
| ech | war verkroch |
| du | waars verkroch |
| hien;si;hatt;et | war verkroch |
| mir | ware verkroch |
| dir | waart verkroch |
| si | ware verkroch |
Future I
| ech | wäert verkrauchen |
| du | wäerts verkrauchen |
| hien;si;hatt;et | wäert verkrauchen |
| mir | wäerte verkrauchen |
| dir | wäert verkrauchen |
| si | wäerte verkrauchen |
Future II
| ech | wäert verkroch sinn |
| du | wäerts verkroch sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert verkroch sinn |
| mir | wäerte verkroch sinn |
| dir | wäert verkroch sinn |
| si | wäerte verkroch sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verkrauchen |
| du | géifs verkrauchen |
| hien;si;hatt;et | géif verkrauchen |
| mir | géife verkrauchen |
| dir | géift verkrauchen |
| si | géife verkrauchen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier verkroch |
| du | wiers verkroch |
| hien;si;hatt;et | wier verkroch |
| mir | wiere verkroch |
| dir | wiert verkroch |
| si | wiere verkroch |
Simple Conjunctive II
| ech | verkréich |
| du | verkréichs |
| hien;si;hatt;et | verkréich |
| mir | verkréichen |
| dir | verkréicht |
| si | verkréichen |
Imperative
| Singular | verkrauch |
| Plural | verkraucht |
Translations
Etymology
Sample Sentences