stiichten – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive stiichten
Past participle gestiicht

Cognates

Indicative

Present

ech	stiichten
du	stiichts
hien;si;hatt;et	stiicht
mir	stiichten
dir	stiicht
si	stiichten

Preterite

Perfect

ech	hu gestiicht
du	hues gestiicht
hien;si;hatt;et	huet gestiicht
mir	hu gestiicht
dir	hutt gestiicht
si	hu gestiicht

Pluperfect

ech	hat gestiicht
du	has gestiicht
hien;si;hatt;et	hat gestiicht
mir	hate gestiicht
dir	hat gestiicht
si	hate gestiicht

Future I

ech	wäert stiichten
du	wäerts stiichten
hien;si;hatt;et	wäert stiichten
mir	wäerte stiichten
dir	wäert stiichten
si	wäerte stiichten

Future II

ech	wäert gestiicht hunn
du	wäerts gestiicht hunn
hien;si;hatt;et	wäert gestiicht hunn
mir	wäerte gestiicht hunn
dir	wäert gestiicht hunn
si	wäerte gestiicht hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif stiichten
du	géifs stiichten
hien;si;hatt;et	géif stiichten
mir	géife stiichten
dir	géift stiichten
si	géife stiichten

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gestiicht
du	häss gestiicht
hien;si;hatt;et	hätt gestiicht
mir	hätte gestiicht
dir	hätt gestiicht
si	hätte gestiicht

Simple Conjunctive II

Imperative

Singular	stiicht
Plural	stiicht

Verbs conjugated like stiichten

abetten, afetten, aliichten, araschten, ariichten, aschalten, ausaarten, ausbeuten, ausbiischten, ausdënsten, ausfechten, auslaaschten, ausliichten, ausraschten, ausriichten, ausrüsten, ausschalten, ausschluechten, auswäerten, auswuchten, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

Fron Middle High German stihten, northwestern byform of stiften, whence the doublet stëften. Cognate with German stiften, Dutch stichten. The development ft > cht is native, but survives only in a number of relict words, cf. Driicht, Griecht, Luucht, uechter. See: Middle High German 'stihten', German, old spelling 'stiften', Dutch 'stichten'.