Nominal Forms
Infinitive hiklaken
Past participle higeklaakt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | klaken hin |
| du | klaaks hin |
| hien;si;hatt;et | klaakt hin |
| mir | klaken hin |
| dir | klaakt hin |
| si | klaken hin |
Preterite
Perfect
| ech | hu higeklaakt |
| du | hues higeklaakt |
| hien;si;hatt;et | huet higeklaakt |
| mir | hu higeklaakt |
| dir | hutt higeklaakt |
| si | hu higeklaakt |
Pluperfect
| ech | hat higeklaakt |
| du | has higeklaakt |
| hien;si;hatt;et | hat higeklaakt |
| mir | hate higeklaakt |
| dir | hat higeklaakt |
| si | hate higeklaakt |
Future I
| ech | wäert hiklaken |
| du | wäerts hiklaken |
| hien;si;hatt;et | wäert hiklaken |
| mir | wäerte hiklaken |
| dir | wäert hiklaken |
| si | wäerte hiklaken |
Future II
| ech | wäert higeklaakt hunn |
| du | wäerts higeklaakt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert higeklaakt hunn |
| mir | wäerte higeklaakt hunn |
| dir | wäert higeklaakt hunn |
| si | wäerte higeklaakt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif hiklaken |
| du | géifs hiklaken |
| hien;si;hatt;et | géif hiklaken |
| mir | géife hiklaken |
| dir | géift hiklaken |
| si | géife hiklaken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt higeklaakt |
| du | häss higeklaakt |
| hien;si;hatt;et | hätt higeklaakt |
| mir | hätte higeklaakt |
| dir | hätt higeklaakt |
| si | hätte higeklaakt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | klak hin |
| Plural | klaakt hin |
Verbs conjugated like hiklaken
anhaken,
apaken,
auspaken,
bepaken,
dohiklaken,
dropklaken,
ëmpaken,
ënnerhaken,
entschlaken,
haken,
hiklaken,
klaken,
ofhaken,
paken,
upaken,
verpaken,
zouklaken,
zoupaken,
Translations
Etymology
Sample Sentences