Nominal Forms
Infinitive erstriewen
Past participle erstrieft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erstriewen |
| du | erstriefs |
| hien;si;hatt;et | erstrieft |
| mir | erstriewen |
| dir | erstrieft |
| si | erstriewen |
Preterite
Perfect
| ech | si erstrieft |
| du | bass erstrieft |
| hien;si;hatt;et | ass erstrieft |
| mir | si erstrieft |
| dir | sidd erstrieft |
| si | si erstrieft |
Pluperfect
| ech | war erstrieft |
| du | waars erstrieft |
| hien;si;hatt;et | war erstrieft |
| mir | ware erstrieft |
| dir | waart erstrieft |
| si | ware erstrieft |
Future I
| ech | wäert erstriewen |
| du | wäerts erstriewen |
| hien;si;hatt;et | wäert erstriewen |
| mir | wäerte erstriewen |
| dir | wäert erstriewen |
| si | wäerte erstriewen |
Future II
| ech | wäert erstrieft sinn |
| du | wäerts erstrieft sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert erstrieft sinn |
| mir | wäerte erstrieft sinn |
| dir | wäert erstrieft sinn |
| si | wäerte erstrieft sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erstriewen |
| du | géifs erstriewen |
| hien;si;hatt;et | géif erstriewen |
| mir | géife erstriewen |
| dir | géift erstriewen |
| si | géife erstriewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier erstrieft |
| du | wiers erstrieft |
| hien;si;hatt;et | wier erstrieft |
| mir | wiere erstrieft |
| dir | wiert erstrieft |
| si | wiere erstrieft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erstrief |
| Plural | erstrieft |
Verbs conjugated like erstriewen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences