Nominal Forms
Infinitive erofginn
Past participle erofginn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ginn erof |
| du | gëss erof |
| hien;si;hatt;et | gëtt erof |
| mir | ginn erof |
| dir | gitt erof |
| si | ginn erof |
Preterite
| ech | gouf erof |
| du | goufs erof |
| hien;si;hatt;et | gouf erof |
| mir | goufen erof |
| dir | gouft erof |
| si | goufen erof |
Perfect
| ech | hu erofginn |
| du | hues erofginn |
| hien;si;hatt;et | huet erofginn |
| mir | hu erofginn |
| dir | hutt erofginn |
| si | hu erofginn |
Pluperfect
| ech | hat erofginn |
| du | has erofginn |
| hien;si;hatt;et | hat erofginn |
| mir | hate erofginn |
| dir | hat erofginn |
| si | hate erofginn |
Future I
| ech | wäert erofginn |
| du | wäerts erofginn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofginn |
| mir | wäerte erofginn |
| dir | wäert erofginn |
| si | wäerte erofginn |
Future II
| ech | wäert erofginn hunn |
| du | wäerts erofginn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofginn hunn |
| mir | wäerte erofginn hunn |
| dir | wäert erofginn hunn |
| si | wäerte erofginn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofginn |
| du | géifs erofginn |
| hien;si;hatt;et | géif erofginn |
| mir | géife erofginn |
| dir | géift erofginn |
| si | géife erofginn |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erofginn |
| du | häss erofginn |
| hien;si;hatt;et | hätt erofginn |
| mir | hätte erofginn |
| dir | hätt erofginn |
| si | hätte erofginn |
Simple Conjunctive II
| ech | géif erof |
| du | géifs erof |
| hien;si;hatt;et | géif erof |
| mir | géifen erof |
| dir | géift erof |
| si | géifen erof |
Imperative
| Singular | gëff erof |
| Plural | gitt erof |
Verbs conjugated like erofginn
ausginn,
dropginn,
duerchginn,
eraginn,
erëmginn,
erginn,
erofginn,
eropginn,
ewechginn,
ginn,
hanneschtginn,
hierginn,
iwwerginn,
noginn,
ofginn,
opginn,
uginn,
verginn,
zeréckginn,
zouginn, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences