Nominal Forms
Infinitive dréien
Past participle gedréit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | dréien |
| du | dréis |
| hien;si;hatt;et | dréit |
| mir | dréien |
| dir | dréit |
| si | dréien |
Preterite
Perfect
| ech | hu gedréit |
| du | hues gedréit |
| hien;si;hatt;et | huet gedréit |
| mir | hu gedréit |
| dir | hutt gedréit |
| si | hu gedréit |
Pluperfect
| ech | hat gedréit |
| du | has gedréit |
| hien;si;hatt;et | hat gedréit |
| mir | hate gedréit |
| dir | hat gedréit |
| si | hate gedréit |
Future I
| ech | wäert dréien |
| du | wäerts dréien |
| hien;si;hatt;et | wäert dréien |
| mir | wäerte dréien |
| dir | wäert dréien |
| si | wäerte dréien |
Future II
| ech | wäert gedréit hunn |
| du | wäerts gedréit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gedréit hunn |
| mir | wäerte gedréit hunn |
| dir | wäert gedréit hunn |
| si | wäerte gedréit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif dréien |
| du | géifs dréien |
| hien;si;hatt;et | géif dréien |
| mir | géife dréien |
| dir | géift dréien |
| si | géife dréien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gedréit |
| du | häss gedréit |
| hien;si;hatt;et | hätt gedréit |
| mir | hätte gedréit |
| dir | hätt gedréit |
| si | hätte gedréit |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like dréien
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
1. From Middle High German dræjen, from Old High German drāen, from Proto-West Germanic *þrāan, from Proto-Germanic *þrēaną.
2. Cognate with German drehen, Dutch draaien, English throw, Danish dreje, Swedish dreja. See: Middle High German '
dræjen', Proto-Germanic '
*þrēaną', German, old spelling '
drehen', Dutch '
draaien', English '
throw', Danish '
dreje', Swedish '
dreja'.
Sample Sentences