Nominal Forms
Infinitive ausreiwen
Past participle ausgeriwwen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | reiwen aus |
| du | reifs aus |
| hien;si;hatt;et | reift aus |
| mir | reiwen aus |
| dir | reift aus |
| si | reiwen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeriwwen |
| du | hues ausgeriwwen |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeriwwen |
| mir | hu ausgeriwwen |
| dir | hutt ausgeriwwen |
| si | hu ausgeriwwen |
Pluperfect
| ech | hat ausgeriwwen |
| du | has ausgeriwwen |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeriwwen |
| mir | hate ausgeriwwen |
| dir | hat ausgeriwwen |
| si | hate ausgeriwwen |
Future I
| ech | wäert ausreiwen |
| du | wäerts ausreiwen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausreiwen |
| mir | wäerte ausreiwen |
| dir | wäert ausreiwen |
| si | wäerte ausreiwen |
Future II
| ech | wäert ausgeriwwen hunn |
| du | wäerts ausgeriwwen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeriwwen hunn |
| mir | wäerte ausgeriwwen hunn |
| dir | wäert ausgeriwwen hunn |
| si | wäerte ausgeriwwen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausreiwen |
| du | géifs ausreiwen |
| hien;si;hatt;et | géif ausreiwen |
| mir | géife ausreiwen |
| dir | géift ausreiwen |
| si | géife ausreiwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeriwwen |
| du | häss ausgeriwwen |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeriwwen |
| mir | hätte ausgeriwwen |
| dir | hätt ausgeriwwen |
| si | hätte ausgeriwwen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | reif aus |
| Plural | reift aus |
Verbs conjugated like ausreiwen
andreiwen,
areiwen,
ausdreiwen,
ausreiwen,
ausschreiwen,
beschreiwen,
dreiwen,
derbäischreiwen,
ëmschreiwen,
ënnerdreiwen,
ënnerschreiwen,
erandreiwen,
erausdreiwen,
erëmdreiwen,
erofdreiwen,
eropdreiwen,
ewechdreiwen,
ewechreiwen,
hannerdreiwen,
hanneschtschreiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences