minta – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of minta

Noun: minta

Nominative

Singularminta
Pluralminták

Accusative

Singularmintát
Pluralmintákat

Dative

Singularmintának
Pluralmintáknak

Instrumental

Singularmintával
Pluralmintákkal

Causal-final

Singularmintáért
Pluralmintákért

Translative

Singularmintává
Pluralmintákká

Terminative

Singularmintáig
Pluralmintákig

Essive-formal

Singularmintaként
Pluralmintákként

Essive-modal

Singularmintául

inessive

Singularmintában
Pluralmintákban

superessive

Singularmintán
Pluralmintákon

adessive

Singularmintánál
Pluralmintáknál

illative

Singularmintába
Pluralmintákba

sublative

Singularmintára
Pluralmintákra

allative

Singularmintához
Pluralmintákhoz

elative

Singularmintából
Pluralmintákból

delative

Singularmintáról
Pluralmintákról

ablative

Singularmintától
Pluralmintáktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularmintáé
Pluralmintáké

Plural

Singularmintáéi
Pluralmintákéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1mintám
Sg.2mintád
Sg.3mintája
Pl.1mintánk
Pl.2mintátok
Pl.3mintájuk

Multiple possessions

Sg.1mintáim
Sg.2mintáid
Sg.3mintái
Pl.1mintáink
Pl.2mintáitok
Pl.3mintáik

Sample Sentences

Etymology

Created by János Sajnovics during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. Borrowed from Southern Sami mintâ (“coin”), with the mistaken attribution of the sense ‘sample, draft’, identifying its meaning with the Hungarian construction mint a (“like the”).

Translations