Noun: harmur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | harmur |
| Sg. Def. | harmurinn |
| Pl. Indef. | harmar |
| Pl. Def. | harmarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | harms |
| Sg. Def. | harmsins |
| Pl. Indef. | harma |
| Pl. Def. | harmanna |
Dative
| Sg. Indef. | harmi |
| Sg. Def. | harminum |
| Pl. Indef. | hörmum |
| Pl. Def. | hörmunum |
Accusative
| Sg. Indef. | harm |
| Sg. Def. | harminn |
| Pl. Indef. | harma |
| Pl. Def. | harmana |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse harmr, from Proto-Germanic *harmaz. See: Old Norse Nouns '
harmr'.
Verbs referencing "harmur"
English Nouns
harm.
Translations