Noun: garpr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | garpr |
| Sg. Def. | garprinn |
| Pl. Indef. | garpar |
| Pl. Def. | garparnir |
Genitive
| Sg. Indef. | garps |
| Sg. Def. | garpsins |
| Pl. Indef. | garpa |
| Pl. Def. | garpanna |
Dative
| Sg. Indef. | garpi |
| Sg. Def. | garpinum |
| Pl. Indef. | gǫrpum |
| Pl. Def. | gǫrpunum |
Accusative
| Sg. Indef. | garp |
| Sg. Def. | garpinn |
| Pl. Indef. | garpa |
| Pl. Def. | garpana |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Indo-European *gʰer- (“to make a noise, rattle, gurgle, grumble”). Compare the Norwegian and Swedish dialect words garpa 'to brag, to make a noise, gossip, scold', Danish garpe 'to scream' (like a raven). Compare Old English gyrran 'crack, creak, chatter'.
Verbs referencing "garpr"
Icelandic Nouns
garpur.
Translations