wakāną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of wakāną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.wakō
2nd sing.wakaisi
3rd sing.wakaiþi
1st dualwakōs
2nd dualwakāþiz
1st plur.wakāmaz
2nd plur.wakaiþ
3rd plur.wakānþi

Indicative Past

1st sing.wakadǭ
2nd sing.wakadēz
3rd sing.wakadē
1st dualwakadēdū
2nd dualwakadēdudiz
1st plur.wakadēdum
2nd plur.wakadēdud
3rd plur.wakadēdun

Subjunctive Present

Subjunctive Past

1st sing.wakadēdį̄
2nd sing.wakadēdīz
3rd sing.wakadēdī
1st dualwakadēdīw
2nd dualwakadēdīdiz
1st plur.wakadēdīm
2nd plur.wakadēdīd
3rd plur.wakadēdīn

Imperative

2nd sing.wakai
3rd sing.wakāþau
2nd dualwakāþiz
2nd plur.wakaiþ
3rd plur.wakānþau

Passive Voice

Indicative

2nd sing.wakāsai
3rd sing.wakāþai
1st plur.wakānþai
2nd plur.wakānþai
3rd plur.wakānþai

Subjunctive

Participles

Presentwakāndz
Pastwakadaz

Etymology

From Proto-Indo-European *weǵ- (“to wake, be strong”). Equivalent to *wakaną (“to wake up”) + *-āną.

Verbs referencing "wakāną"

English wake, Dutch waken, Norwegian, nynorsk vaka, Old Norse vaka, Swedish vaka, Old Frisian wakia, German, old spelling wachen, Danish våge, Luxembourgish waachen, Norwegian, nynorsk vake.

Cognates

-