mainijaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of mainijaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.mainijō
2nd sing.mainīsi
3rd sing.mainīþi
1st dualmainijōs
2nd dualmainijaþiz
1st plur.mainijamaz
2nd plur.mainīþ
3rd plur.mainijanþi

Indicative Past

1st sing.mainidǭ
2nd sing.mainidēz
3rd sing.mainidē
1st dualmainidēdū
2nd dualmainidēdudiz
1st plur.mainidēdum
2nd plur.mainidēdud
3rd plur.mainidēdun

Subjunctive Present

1st sing.mainijaų
2nd sing.mainijais
3rd sing.mainijai
1st dualmainijaiw
2nd dualmainijaiþiz
1st plur.mainijaim
2nd plur.mainijaiþ
3rd plur.mainijain

Subjunctive Past

1st sing.mainidēdį̄
2nd sing.mainidēdīz
3rd sing.mainidēdī
1st dualmainidēdīw
2nd dualmainidēdīdiz
1st plur.mainidēdīm
2nd plur.mainidēdīd
3rd plur.mainidēdīn

Imperative

2nd sing.mainī
3rd sing.mainijaþau
2nd dualmainijaþiz
2nd plur.mainīþ
3rd plur.mainijanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.mainijai
2nd sing.mainijasai
3rd sing.mainijaþai
1st plur.mainijanþai
2nd plur.mainijanþai
3rd plur.mainijanþai

Subjunctive

2nd sing.mainijaisau
3rd sing.mainijaiþau
1st plur.mainijainþau
2nd plur.mainijainþau
3rd plur.mainijainþau

Participles

Presentmainijandz
Pastmainidaz

Etymology

From Proto-Indo-European *moyn-éye-ti (“to intend, give opinion”), cognate with Proto-Slavic *měniti (“to think”), a causative formation to a root *meyn-. Cognate with Old Irish mían (“wish; desire”). Ultimately possibly from Proto-Indo-European *mey- (“to change, exchange”). Equivalent to *mainō (“mind, opinion”) + *-janą. See: Proto-Slavic '*měniti'.

Verbs referencing "mainijaną"

Old English mænan, German, old spelling meinen, Norwegian, nynorsk meina, Danish mene, Swedish mena, Finnish with old forms mainita, Ingrian mainita, Dutch menen, English mean, Ingrian mainia.

Cognates

-