blētijaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of blētijaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.blētijō
2nd sing.blētīsi
3rd sing.blētīþi
1st dualblētijōs
2nd dualblētijaþiz
1st plur.blētijamaz
2nd plur.blētīþ
3rd plur.blētijanþi

Indicative Past

1st sing.blētidǭ
2nd sing.blētidēz
3rd sing.blētidē
1st dualblētidēdū
2nd dualblētidēdudiz
1st plur.blētidēdum
2nd plur.blētidēdud
3rd plur.blētidēdun

Subjunctive Present

1st sing.blētijaų
2nd sing.blētijais
3rd sing.blētijai
1st dualblētijaiw
2nd dualblētijaiþiz
1st plur.blētijaim
2nd plur.blētijaiþ
3rd plur.blētijain

Subjunctive Past

1st sing.blētidēdį̄
2nd sing.blētidēdīz
3rd sing.blētidēdī
1st dualblētidēdīw
2nd dualblētidēdīdiz
1st plur.blētidēdīm
2nd plur.blētidēdīd
3rd plur.blētidēdīn

Imperative

2nd sing.blētī
3rd sing.blētijaþau
2nd dualblētijaþiz
2nd plur.blētīþ
3rd plur.blētijanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.blētijai
2nd sing.blētijasai
3rd sing.blētijaþai
1st plur.blētijanþai
2nd plur.blētijanþai
3rd plur.blētijanþai

Subjunctive

2nd sing.blētijaisau
3rd sing.blētijaiþau
1st plur.blētijainþau
2nd plur.blētijainþau
3rd plur.blētijainþau

Participles

Presentblētijandz
Pastblētidaz

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰleh₁- (“to howl, cry, bleat”), from Proto-Indo-European *bʰel- (“to make a loud noise”). Cognate with Latvian blēšana (“to bleat”), Russian бле́ять (bléjatʹ, “to bleat”), Latin fleō (“cry, weep”). See: Russian 'бле́ять', Latin 'fleō'.

Verbs referencing "blētijaną"

English bleat, Dutch blaten, Middle English bleten.

Cognates

-