Nominal Forms
Infinitivo:
orgulhar
Participio:
orgulhado
Gerundio:
orgulhando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | orgulho |
| tu | orgulhas |
| ele | orgulha |
| nós | orgulhamos |
| vós | orgulhais |
| eles | orgulham |
Perfeito
| eu | tenho orgulhado |
| tu | tens orgulhado |
| ele | tem orgulhado |
| nós | temos orgulhado |
| vós | tendes orgulhado |
| eles | têm orgulhado |
Imperfeito
| eu | orgulhava |
| tu | orgulhavas |
| ele | orgulhava |
| nós | orgulhávamos |
| vós | orgulháveis |
| eles | orgulhavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha orgulhado |
| tu | tinhas orgulhado |
| ele | tinha orgulhado |
| nós | tínhamos orgulhado |
| vós | tínheis orgulhado |
| eles | tinham orgulhado |
Futuro
| eu | orgulharei |
| tu | orgulharás |
| ele | orgulhará |
| nós | orgulharemos |
| vós | orgulhareis |
| eles | orgulharão |
Futuro anterior
| eu | terei orgulhado |
| tu | terás orgulhado |
| ele | terá orgulhado |
| nós | teremos orgulhado |
| vós | tereis orgulhado |
| eles | terão orgulhado |
Pretérito
| eu | orgulhei |
| tu | orgulhaste |
| ele | orgulhou |
| nós | orgulhámos |
| vós | orgulhastes |
| eles | orgulharam |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | orgulhe |
| tu | orgulhes |
| ele | orgulhe |
| nós | orgulhemos |
| vós | orgulheis |
| eles | orgulhem |
Perfeito
| eu | tenha orgulhado |
| tu | tenhas orgulhado |
| ele | tenha orgulhado |
| nós | tenhamos orgulhado |
| vós | tenhais orgulhado |
| eles | tenham orgulhado |
Imperfeito
| eu | orgulhasse |
| tu | orgulhasses |
| ele | orgulhasse |
| nós | orgulhássemos |
| vós | orgulhásseis |
| eles | orgulhassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse orgulhado |
| tu | tivesses orgulhado |
| ele | tivesse orgulhado |
| nós | tivéssemos orgulhado |
| vós | tivésseis orgulhado |
| eles | tivessem orgulhado |
Futuro
| eu | orgulhar |
| tu | orgulhares |
| ele | orgulhar |
| nós | orgulharmos |
| vós | orgulhardes |
| eles | orgulharem |
Futuro anterior
| eu | tiver orgulhado |
| tu | tiveres orgulhado |
| ele | tiver orgulhado |
| nós | tivermos orgulhado |
| vós | tiverdes orgulhado |
| eles | tiverem orgulhado |
Conditional
Condicional
| eu | orgulharia |
| tu | orgulharias |
| ele | orgulharia |
| nós | orgulharíamos |
| vós | orgulharíeis |
| eles | orgulhariam |
Condicional perfeito
| eu | teria orgulhado |
| tu | terias orgulhado |
| ele | teria orgulhado |
| nós | teríamos orgulhado |
| vós | teríeis orgulhado |
| eles | teriam orgulhado |
Imperativo
| tu | orgulha |
| ele | orgulhe |
| nós | orgulhemos |
| vós | orgulhai |
| eles | orgulhem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| orgulhar |
| orgulhares |
| orgulhar |
| orgulharmos |
| orgulhardes |
| orgulharem |
Perfeito
| ter orgulhado |
| teres orgulhado |
| ter orgulhado |
| termos orgulhado |
| terdes orgulhado |
| terem orgulhado |
Verbs conjugated like 'orgulhar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'orgulhar'
agulhar,
arrulhar,
borbulhar,
engulhar,
fagulhar,
frulhar,
gorgolhar,
grulhar,
mergulhar,
orelhar,
Translations
Etymology
From orgulho (“pride”) + -ar.
Additional Information
v. tr.encher de orgulho;
ensoberbecer;
ufanar;
v. refl.
envaidecer-se;
ufanar-se;
gloriar-se.
←
orgulho + -ar
Sample Sentences
-
Crianças estudiosas orgulham seus pais. (Studious children make their parents proud.)
-
Me orgulho de minhas vitórias. (I am proud of my victories.)