munu – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of munu

Nominal Forms

Infinitive: munu
Past Participle: munt
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækmun; mon
þūmun; mon
hanmun; mon
vī(r)munom; monom
ī(r)munin; monin
þē(r)muna; mona

Preterite

iak;iækmunde; monde
þūmunde; monde
hanmunde; monde
vī(r)mundom; mondom
ī(r)mundin; mondin
þē(r)mundo; mondo

Conjunctive

Present

iak;iækmune; mone
þūmune; mone
hanmune; mone
vī(r)munom; monom
ī(r)munin; monin
þē(r)munin; monin

Preterite

iak;iækmunde; monde
þūmunde; monde
hanmunde; monde
vī(r)mundom; mondom
ī(r)mundin; mondin
þē(r)mundin; mondin

Imperative

þūmun
vī(r)munom; monom
ī(r)munin; monin

Verbs conjugated like 'munu'

munu,

Verbs similar to 'munu'

mena, mona, duka, husa, huxa, inna, kruna, kuma, kunna, læna,

Etymology