Nominal Forms
Infinitive:
koma; kuma
Past Participle:
kumin; komin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | komer |
| þū | komer |
| han | komer |
| vī(r) | komom |
| ī(r) | komin |
| þē(r) | koma |
Preterite
| iak;iæk | kom |
| þū | komt |
| han | kom |
| vī(r) | kōmom; kumom |
| ī(r) | kōmin; kumin |
| þē(r) | kōmo; kumo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | kome |
| þū | kome |
| han | kome |
| vī(r) | komom |
| ī(r) | komin |
| þē(r) | komin |
Preterite
| iak;iæk | kōme; kume |
| þū | kōme; kume |
| han | kōme; kume |
| vī(r) | kōmom; kumom |
| ī(r) | kōmin; kumin |
| þē(r) | kōmin; kumin |
Imperative
| þū | kome |
| vī(r) | komom |
| ī(r) | komin |
Verbs similar to 'kuma'
koma,
døma,
duka,
gøma,
husa,
huxa,
kæmba,
kæra,
kesa,
kiusa,
Etymology