Nominal Forms
Infinitive:
hava
Past Participle:
havaþer; hafþer
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | haver; havir |
| þū | haver; havir |
| han | haver; havir |
| vī(r) | havom |
| ī(r) | havin |
| þē(r) | hava |
Preterite
| iak;iæk | hafþe; hadhe |
| þū | hafþe; hadhe |
| han | hafþe; hadhe |
| vī(r) | hafþom; hadhom |
| ī(r) | hafþin; hadhin |
| þē(r) | hafþo; hadho |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | havi |
| þū | havi |
| han | havi |
| vī(r) | havum |
| ī(r) | havin |
| þē(r) | havi; havin |
Preterite
| iak;iæk | hafþe; hadhe |
| þū | hafþe; hadhe |
| han | hafþe; hadhe |
| vī(r) | hafþom; hadhom |
| ī(r) | hafþin; hadhin |
| þē(r) | hafþin; hadhin |
Imperative
| þū | have |
| vī(r) | havom |
| ī(r) | havin |
Verbs conjugated like 'hava'
hava,
Verbs similar to 'hava'
høva,
ærva,
aka,
døva,
fara,
gæva,
gala,
gapa,
giva,
grava,
Etymology
From Old Norse hafa, from Proto-Germanic *habjaną. See: Old Norse '
hafa', Proto-Germanic '
*habjaną'.
Verbs referencing "hava"
Swedish
ha.