halla – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of halla

Nominal Forms

Infinitive: halda; halla
Past Participle: haldin; hallin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækhalder
þūhalder
hanhalder
vī(r)haldom
ī(r)haldin
þē(r)halda

Preterite

iak;iækhiolt; hiølt
þūhiolst; hiølst
hanhiolt; hiølt
vī(r)hioldom; hioldøm
ī(r)hioldin; hiøldin
þē(r)hioldo; hioldø

Conjunctive

Present

iak;iækhalde
þūhalde
hanhalde
vī(r)haldom
ī(r)haldin
þē(r)haldin

Preterite

iak;iækhiolde; hiølde
þūhiolde; hiølde
hanhiolde; hiølde
vī(r)hioldom; hioldøm
ī(r)hioldin; hiøldin
þē(r)hioldin; hiøldin

Imperative

þūhalde
vī(r)haldom
ī(r)haldin

Verbs conjugated like 'halla'

halda, halla,

Verbs similar to 'halla'

falla, hælla, halda, hylla, kalla, valla, bella, fælla, falda, fulla,

Etymology