Nominal Forms
Infinitive:
binda; bynda
Past Participle:
bundin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | binder |
| þū | binder |
| han | binder |
| vī(r) | bindom |
| ī(r) | bindin |
| þē(r) | binda |
Preterite
| iak;iæk | band |
| þū | bandt |
| han | band |
| vī(r) | bundom |
| ī(r) | bundin |
| þē(r) | bundo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | binde |
| þū | binde |
| han | binde |
| vī(r) | bindom |
| ī(r) | bindin |
| þē(r) | bindin |
Preterite
| iak;iæk | bunde |
| þū | bunde |
| han | bunde |
| vī(r) | bundom |
| ī(r) | bundin |
| þē(r) | bundin |
Imperative
| þū | binde |
| vī(r) | bindom |
| ī(r) | bindin |
Verbs conjugated like 'binda'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'binda'
bænda,
bynda,
rinda,
vinda,
ænda,
biæra,
bita,
biuþa,
biþa,
biþia,
Etymology
Inherited from Old Norse binda, from Proto-Germanic *bindaną, from Proto-Indo-European *bʰendʰ-. See: Proto-Germanic '
*bindaną'.
Verbs referencing "binda"
Swedish
binda.