Nominal Forms
Infinitive:
kalla
Present participle:
kallandi
Past participle:
kallaðr
The Verbix conjugation routines for
Old Norse
are under construction. Therefore, there might be errors and incomplete inflections. Thank you for your patience!
Cognates
-
Indicative
Present
| ek | kalla |
| þú | kallar |
| hann | kallar |
| vér | kǫllum |
| þér | kallið |
| þeir | kalla |
Past
| ek | kallaða |
| þú | kallaðir |
| hann | kallaði |
| vér | kǫlluðum |
| þér | kǫlluðuð |
| þeir | kǫlluðu |
Subjunctive
Present
| ek | kalla |
| þú | kallir |
| hann | kalli |
| vér | kallim |
| þér | kallið |
| þeir | kalli |
Past
| ek | kallaða |
| þú | kallaðir |
| hann | kallaði |
| vér | kallaðim |
| þér | kallaðið |
| þeir | kallaði |
Imperative
| þú | kall |
| vér | kǫllum |
| þér | kallið |
Verbs similar to 'kalla'
fella,
gylla,
kaupa,
villa,
fara,
hafa,
kemba,
kunna,
mæla,
sama,
Etymology
From Proto-Germanic *kalzōną. See: Proto-Germanic '
*kalzōną'.
Verbs referencing "kalla"
English
call, Old English
ceallian, Middle English
callen, Faroese
kalla, Icelandic
kalla, Norwegian, nynorsk
kalla, Old Swedish
kalla, Swedish
kalla, Norwegian
kalle, Danish
kalde, Norwegian, nynorsk
kadla.