cancettan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of cancettan

Infinitive

cancettan
cancettenne

Participles

Presentcancettende
Past(ġe)canceted; (ġe)cancett; (ġe)cancet

Indicative

Present

1st sing.cancette
2nd sing.cancetst
3rd sing.cancett; cancet
1st plur.cancettaþ
2nd plur.cancettaþ
3rd plur.cancettaþ

Past

1st sing.cancette
2nd sing.cancettest
3rd sing.cancette
1st plur.cancetton
2nd plur.cancetton
3rd plur.cancetton

Subjunctive

Present

1st sing.cancette
2nd sing.cancette
3rd sing.cancette
1st plur.cancetten
2nd plur.cancetten
3rd plur.cancetten

Past

1st sing.cancette
2nd sing.cancette
3rd sing.cancette
1st plur.cancetten
2nd plur.cancetten
3rd plur.cancetten

Imperative

Singularcancete
Pluralcancettaþ

Etymology

From canc + -ettan.

Sample Sentences

Cognates

-