Infinitive
| Nominative | rinnen |
| Genitive | rinnens |
| Dative | rinnene |
Participles
| Present | rinnende |
| Past | geronnen |
Indicative
Present
| 1st sing. | rinne |
| 2nd sing. | rins; rinnes |
| 3rd sing. | rint; rinnet |
| 1st plur. | rinnen |
| 2nd plur. | rint; rinnet |
| 3rd plur. | rinnen |
Past
| 1st sing. | ran |
| 2nd sing. | rons; ronnes |
| 3rd sing. | ran |
| 1st plur. | ronnen |
| 2nd plur. | ront; ronnet |
| 3rd plur. | ronnen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rinne |
| 2nd sing. | rins; rinnes |
| 3rd sing. | rinne |
| 1st plur. | rinnen |
| 2nd plur. | rint; rinnet |
| 3rd plur. | rinnen |
Past
| 1st sing. | ronne |
| 2nd sing. | ronnes |
| 3rd sing. | ronne |
| 1st plur. | ronnen |
| 2nd plur. | ronnet |
| 3rd plur. | ronnen |
Imperative
| Singular | rin; rinne |
| Plural | rint; rinnet |
Verbs conjugated like rinnen
rinnen,
Etymology
From Old Dutch *rinnan, from Proto-West Germanic *rinnan.
Verbs referencing "rinnen"
Dutch
rennen.
Sample Sentences
Cognates
-