wackelen – Luxembourgish verb conjugation

Luxembourgish verb forms of wackelen

Nominal Forms

Infinitive wackelen
Past participle gewackelt

Cognates

See the 3 cognates of wackelen

Indicative

Present

echwackelen
duwackels
hien;si;hatt;etwackelt
mirwackelen
dirwackelt
siwackelen

Preterite

Perfect

echhu gewackelt
duhues gewackelt
hien;si;hatt;ethuet gewackelt
mirhu gewackelt
dirhutt gewackelt
sihu gewackelt

Pluperfect

echhat gewackelt
duhas gewackelt
hien;si;hatt;ethat gewackelt
mirhate gewackelt
dirhat gewackelt
sihate gewackelt

Future I

echwäert wackelen
duwäerts wackelen
hien;si;hatt;etwäert wackelen
mirwäerte wackelen
dirwäert wackelen
siwäerte wackelen

Future II

echwäert gewackelt hunn
duwäerts gewackelt hunn
hien;si;hatt;etwäert gewackelt hunn
mirwäerte gewackelt hunn
dirwäert gewackelt hunn
siwäerte gewackelt hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

echgéif wackelen
dugéifs wackelen
hien;si;hatt;etgéif wackelen
mirgéife wackelen
dirgéift wackelen
sigéife wackelen

Conjunctive II Perfect

echhätt gewackelt
duhäss gewackelt
hien;si;hatt;ethätt gewackelt
mirhätte gewackelt
dirhätt gewackelt
sihätte gewackelt

Simple Conjunctive II

Imperative

Singularwackel
Pluralwackelt

Translations

Etymology

From Middle High German wackeln, frequentative form of wacken. Compare German wackeln, Dutch waggelen, English waggle. See: Middle High German 'wackeln', German, old spelling 'wackeln', Dutch 'waggelen', English 'waggle'.

Sample Sentences