Nominal Forms
Infinitive stréilen
Past participle gestréilt
Indicative
Present
| ech | stréilen |
| du | stréils |
| hien;si;hatt;et | stréilt |
| mir | stréilen |
| dir | stréilt |
| si | stréilen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gestréilt |
| du | hues gestréilt |
| hien;si;hatt;et | huet gestréilt |
| mir | hu gestréilt |
| dir | hutt gestréilt |
| si | hu gestréilt |
Pluperfect
| ech | hat gestréilt |
| du | has gestréilt |
| hien;si;hatt;et | hat gestréilt |
| mir | hate gestréilt |
| dir | hat gestréilt |
| si | hate gestréilt |
Future I
| ech | wäert stréilen |
| du | wäerts stréilen |
| hien;si;hatt;et | wäert stréilen |
| mir | wäerte stréilen |
| dir | wäert stréilen |
| si | wäerte stréilen |
Future II
| ech | wäert gestréilt hunn |
| du | wäerts gestréilt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gestréilt hunn |
| mir | wäerte gestréilt hunn |
| dir | wäert gestréilt hunn |
| si | wäerte gestréilt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif stréilen |
| du | géifs stréilen |
| hien;si;hatt;et | géif stréilen |
| mir | géife stréilen |
| dir | géift stréilen |
| si | géife stréilen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gestréilt |
| du | häss gestréilt |
| hien;si;hatt;et | hätt gestréilt |
| mir | hätte gestréilt |
| dir | hätt gestréilt |
| si | hätte gestréilt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | stréil |
| Plural | stréilt |
Verbs conjugated like stréilen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German strælen. Cognate with Dutch strelen (“to pet”), archaic German strählen (“to brush”). See: Middle High German '
strælen', Dutch '
strelen', German, old spelling '
strählen'.
Verbs referencing "stréilen"
Dutch
strelen.
Sample Sentences