Nominal Forms
Infinitive stréchelen
Past participle gestréchelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | stréchelen |
| du | stréchels |
| hien;si;hatt;et | stréchelt |
| mir | stréchelen |
| dir | stréchelt |
| si | stréchelen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gestréchelt |
| du | hues gestréchelt |
| hien;si;hatt;et | huet gestréchelt |
| mir | hu gestréchelt |
| dir | hutt gestréchelt |
| si | hu gestréchelt |
Pluperfect
| ech | hat gestréchelt |
| du | has gestréchelt |
| hien;si;hatt;et | hat gestréchelt |
| mir | hate gestréchelt |
| dir | hat gestréchelt |
| si | hate gestréchelt |
Future I
| ech | wäert stréchelen |
| du | wäerts stréchelen |
| hien;si;hatt;et | wäert stréchelen |
| mir | wäerte stréchelen |
| dir | wäert stréchelen |
| si | wäerte stréchelen |
Future II
| ech | wäert gestréchelt hunn |
| du | wäerts gestréchelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gestréchelt hunn |
| mir | wäerte gestréchelt hunn |
| dir | wäert gestréchelt hunn |
| si | wäerte gestréchelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif stréchelen |
| du | géifs stréchelen |
| hien;si;hatt;et | géif stréchelen |
| mir | géife stréchelen |
| dir | géift stréchelen |
| si | géife stréchelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gestréchelt |
| du | häss gestréchelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gestréchelt |
| mir | hätte gestréchelt |
| dir | hätt gestréchelt |
| si | hätte gestréchelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | stréchel |
| Plural | stréchelt |
Verbs conjugated like stréchelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences