Nominal Forms
Infinitive sëndegen
Past participle gesëndegt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | sëndegen |
| du | sëndegs |
| hien;si;hatt;et | sëndegt |
| mir | sëndegen |
| dir | sëndegt |
| si | sëndegen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gesëndegt |
| du | hues gesëndegt |
| hien;si;hatt;et | huet gesëndegt |
| mir | hu gesëndegt |
| dir | hutt gesëndegt |
| si | hu gesëndegt |
Pluperfect
| ech | hat gesëndegt |
| du | has gesëndegt |
| hien;si;hatt;et | hat gesëndegt |
| mir | hate gesëndegt |
| dir | hat gesëndegt |
| si | hate gesëndegt |
Future I
| ech | wäert sëndegen |
| du | wäerts sëndegen |
| hien;si;hatt;et | wäert sëndegen |
| mir | wäerte sëndegen |
| dir | wäert sëndegen |
| si | wäerte sëndegen |
Future II
| ech | wäert gesëndegt hunn |
| du | wäerts gesëndegt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gesëndegt hunn |
| mir | wäerte gesëndegt hunn |
| dir | wäert gesëndegt hunn |
| si | wäerte gesëndegt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif sëndegen |
| du | géifs sëndegen |
| hien;si;hatt;et | géif sëndegen |
| mir | géife sëndegen |
| dir | géift sëndegen |
| si | géife sëndegen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gesëndegt |
| du | häss gesëndegt |
| hien;si;hatt;et | hätt gesëndegt |
| mir | hätte gesëndegt |
| dir | hätt gesëndegt |
| si | hätte gesëndegt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | sëndeg |
| Plural | sëndegt |
Verbs conjugated like sëndegen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German sündigen. Cognate with German sündigen. See: Middle High German '
sündigen', German, old spelling '
sündigen'.
Sample Sentences