Nominal Forms
Infinitive reiwen
Past participle geriwwen
Indicative
Present
| ech | reiwen |
| du | reifs |
| hien;si;hatt;et | reift |
| mir | reiwen |
| dir | reift |
| si | reiwen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geriwwen |
| du | hues geriwwen |
| hien;si;hatt;et | huet geriwwen |
| mir | hu geriwwen |
| dir | hutt geriwwen |
| si | hu geriwwen |
Pluperfect
| ech | hat geriwwen |
| du | has geriwwen |
| hien;si;hatt;et | hat geriwwen |
| mir | hate geriwwen |
| dir | hat geriwwen |
| si | hate geriwwen |
Future I
| ech | wäert reiwen |
| du | wäerts reiwen |
| hien;si;hatt;et | wäert reiwen |
| mir | wäerte reiwen |
| dir | wäert reiwen |
| si | wäerte reiwen |
Future II
| ech | wäert geriwwen hunn |
| du | wäerts geriwwen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geriwwen hunn |
| mir | wäerte geriwwen hunn |
| dir | wäert geriwwen hunn |
| si | wäerte geriwwen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif reiwen |
| du | géifs reiwen |
| hien;si;hatt;et | géif reiwen |
| mir | géife reiwen |
| dir | géift reiwen |
| si | géife reiwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geriwwen |
| du | häss geriwwen |
| hien;si;hatt;et | hätt geriwwen |
| mir | hätte geriwwen |
| dir | hätt geriwwen |
| si | hätte geriwwen |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like reiwen
andreiwen,
areiwen,
ausdreiwen,
ausreiwen,
ausschreiwen,
beschreiwen,
dreiwen,
derbäischreiwen,
ëmschreiwen,
ënnerdreiwen,
ënnerschreiwen,
erandreiwen,
erausdreiwen,
erëmdreiwen,
erofdreiwen,
eropdreiwen,
ewechdreiwen,
ewechreiwen,
hannerdreiwen,
hanneschtschreiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
rub, to move one object while maintaining contact with another object over some area
Etymology
From Old High German rīban, from Proto-West Germanic *wrīban (“to rub, wipe”). Cognate with German reiben, Dutch wrijven. See: Old High German 'rīban', German, old spelling '
reiben', Dutch '
wrijven'.
Verbs referencing "reiwen"
Hunsrik
riwle.
Sample Sentences