Nominal Forms
Infinitive plënneren
Past participle geplënnert
Indicative
Present
| ech | plënneren |
| du | plënners |
| hien;si;hatt;et | plënnert |
| mir | plënneren |
| dir | plënnert |
| si | plënneren |
Preterite
Perfect
| ech | si geplënnert |
| du | bass geplënnert |
| hien;si;hatt;et | ass geplënnert |
| mir | si geplënnert |
| dir | sidd geplënnert |
| si | si geplënnert |
Pluperfect
| ech | war geplënnert |
| du | waars geplënnert |
| hien;si;hatt;et | war geplënnert |
| mir | ware geplënnert |
| dir | waart geplënnert |
| si | ware geplënnert |
Future I
| ech | wäert plënneren |
| du | wäerts plënneren |
| hien;si;hatt;et | wäert plënneren |
| mir | wäerte plënneren |
| dir | wäert plënneren |
| si | wäerte plënneren |
Future II
| ech | wäert geplënnert sinn |
| du | wäerts geplënnert sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert geplënnert sinn |
| mir | wäerte geplënnert sinn |
| dir | wäert geplënnert sinn |
| si | wäerte geplënnert sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif plënneren |
| du | géifs plënneren |
| hien;si;hatt;et | géif plënneren |
| mir | géife plënneren |
| dir | géift plënneren |
| si | géife plënneren |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier geplënnert |
| du | wiers geplënnert |
| hien;si;hatt;et | wier geplënnert |
| mir | wiere geplënnert |
| dir | wiert geplënnert |
| si | wiere geplënnert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | plënner |
| Plural | plënnert |
Verbs conjugated like plënneren
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German plundern, from the noun plunder (“possessions, belongings”). Cognate with German plündern, Dutch plunderen, English plunder. See: German, old spelling '
plündern', Dutch '
plunderen', English '
plunder'.
Sample Sentences