Nominal Forms
Infinitive plëmmen
Past participle geplëmmt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | plëmmen |
| du | plëmms |
| hien;si;hatt;et | plëmmt |
| mir | plëmmen |
| dir | plëmmt |
| si | plëmmen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geplëmmt |
| du | hues geplëmmt |
| hien;si;hatt;et | huet geplëmmt |
| mir | hu geplëmmt |
| dir | hutt geplëmmt |
| si | hu geplëmmt |
Pluperfect
| ech | hat geplëmmt |
| du | has geplëmmt |
| hien;si;hatt;et | hat geplëmmt |
| mir | hate geplëmmt |
| dir | hat geplëmmt |
| si | hate geplëmmt |
Future I
| ech | wäert plëmmen |
| du | wäerts plëmmen |
| hien;si;hatt;et | wäert plëmmen |
| mir | wäerte plëmmen |
| dir | wäert plëmmen |
| si | wäerte plëmmen |
Future II
| ech | wäert geplëmmt hunn |
| du | wäerts geplëmmt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geplëmmt hunn |
| mir | wäerte geplëmmt hunn |
| dir | wäert geplëmmt hunn |
| si | wäerte geplëmmt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif plëmmen |
| du | géifs plëmmen |
| hien;si;hatt;et | géif plëmmen |
| mir | géife plëmmen |
| dir | géift plëmmen |
| si | géife plëmmen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geplëmmt |
| du | häss geplëmmt |
| hien;si;hatt;et | hätt geplëmmt |
| mir | hätte geplëmmt |
| dir | hätt geplëmmt |
| si | hätte geplëmmt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | plëmm |
| Plural | plëmmt |
Verbs conjugated like plëmmen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From French plumer. See: French '
plumer'.
Sample Sentences