Nominal Forms
Infinitive ofdrécken
Past participle ofgedréckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | drécken of |
| du | drécks of |
| hien;si;hatt;et | dréckt of |
| mir | drécken of |
| dir | dréckt of |
| si | drécken of |
Preterite
Perfect
| ech | hu ofgedréckt |
| du | hues ofgedréckt |
| hien;si;hatt;et | huet ofgedréckt |
| mir | hu ofgedréckt |
| dir | hutt ofgedréckt |
| si | hu ofgedréckt |
Pluperfect
| ech | hat ofgedréckt |
| du | has ofgedréckt |
| hien;si;hatt;et | hat ofgedréckt |
| mir | hate ofgedréckt |
| dir | hat ofgedréckt |
| si | hate ofgedréckt |
Future I
| ech | wäert ofdrécken |
| du | wäerts ofdrécken |
| hien;si;hatt;et | wäert ofdrécken |
| mir | wäerte ofdrécken |
| dir | wäert ofdrécken |
| si | wäerte ofdrécken |
Future II
| ech | wäert ofgedréckt hunn |
| du | wäerts ofgedréckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ofgedréckt hunn |
| mir | wäerte ofgedréckt hunn |
| dir | wäert ofgedréckt hunn |
| si | wäerte ofgedréckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ofdrécken |
| du | géifs ofdrécken |
| hien;si;hatt;et | géif ofdrécken |
| mir | géife ofdrécken |
| dir | géift ofdrécken |
| si | géife ofdrécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ofgedréckt |
| du | häss ofgedréckt |
| hien;si;hatt;et | hätt ofgedréckt |
| mir | hätte ofgedréckt |
| dir | hätt ofgedréckt |
| si | hätte ofgedréckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dréck of |
| Plural | dréckt of |
Verbs conjugated like ofdrécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences