Nominal Forms
Infinitive knäipen
Past participle geknäipt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | knäipen |
| du | knäips |
| hien;si;hatt;et | knäipt |
| mir | knäipen |
| dir | knäipt |
| si | knäipen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geknäipt |
| du | hues geknäipt |
| hien;si;hatt;et | huet geknäipt |
| mir | hu geknäipt |
| dir | hutt geknäipt |
| si | hu geknäipt |
Pluperfect
| ech | hat geknäipt |
| du | has geknäipt |
| hien;si;hatt;et | hat geknäipt |
| mir | hate geknäipt |
| dir | hat geknäipt |
| si | hate geknäipt |
Future I
| ech | wäert knäipen |
| du | wäerts knäipen |
| hien;si;hatt;et | wäert knäipen |
| mir | wäerte knäipen |
| dir | wäert knäipen |
| si | wäerte knäipen |
Future II
| ech | wäert geknäipt hunn |
| du | wäerts geknäipt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geknäipt hunn |
| mir | wäerte geknäipt hunn |
| dir | wäert geknäipt hunn |
| si | wäerte geknäipt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif knäipen |
| du | géifs knäipen |
| hien;si;hatt;et | géif knäipen |
| mir | géife knäipen |
| dir | géift knäipen |
| si | géife knäipen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geknäipt |
| du | häss geknäipt |
| hien;si;hatt;et | hätt geknäipt |
| mir | hätte geknäipt |
| dir | hätt geknäipt |
| si | hätte geknäipt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | knäip |
| Plural | knäipt |
Verbs conjugated like knäipen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
The same word as northern Moselle Franconian kneipe, Ripuarian kniepe (“to blink”), from the constant glances to the side. Ultimately from Proto-West Germanic *knīpan, probably through Middle Dutch knîpen. Cognate with Dutch knijpen, German kneifen and kniepen. See: Dutch '
knijpen', German, old spelling '
kneifen'.
Sample Sentences