Nominal Forms
Infinitive klaken
Past participle geklaakt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | klaken |
| du | klaaks |
| hien;si;hatt;et | klaakt |
| mir | klaken |
| dir | klaakt |
| si | klaken |
Preterite
Perfect
| ech | hu geklaakt |
| du | hues geklaakt |
| hien;si;hatt;et | huet geklaakt |
| mir | hu geklaakt |
| dir | hutt geklaakt |
| si | hu geklaakt |
Pluperfect
| ech | hat geklaakt |
| du | has geklaakt |
| hien;si;hatt;et | hat geklaakt |
| mir | hate geklaakt |
| dir | hat geklaakt |
| si | hate geklaakt |
Future I
| ech | wäert klaken |
| du | wäerts klaken |
| hien;si;hatt;et | wäert klaken |
| mir | wäerte klaken |
| dir | wäert klaken |
| si | wäerte klaken |
Future II
| ech | wäert geklaakt hunn |
| du | wäerts geklaakt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geklaakt hunn |
| mir | wäerte geklaakt hunn |
| dir | wäert geklaakt hunn |
| si | wäerte geklaakt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif klaken |
| du | géifs klaken |
| hien;si;hatt;et | géif klaken |
| mir | géife klaken |
| dir | géift klaken |
| si | géife klaken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geklaakt |
| du | häss geklaakt |
| hien;si;hatt;et | hätt geklaakt |
| mir | hätte geklaakt |
| dir | hätt geklaakt |
| si | hätte geklaakt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | klak |
| Plural | klaakt |
Verbs conjugated like klaken
anhaken,
apaken,
auspaken,
bepaken,
dohiklaken,
dropklaken,
ëmpaken,
ënnerhaken,
entschlaken,
haken,
hiklaken,
klaken,
ofhaken,
paken,
upaken,
verpaken,
zouklaken,
zoupaken,
Translations
Etymology
Ultimately from Proto-Germanic *klakōną. See: Proto-Germanic '
*klakōną'.
Sample Sentences