klaken – Luxembourgish verb conjugation

Luxembourgish verb forms of klaken

Nominal Forms

Infinitive klaken
Past participle geklaakt

Cognates

-

Indicative

Present

echklaken
duklaaks
hien;si;hatt;etklaakt
mirklaken
dirklaakt
siklaken

Preterite

Perfect

echhu geklaakt
duhues geklaakt
hien;si;hatt;ethuet geklaakt
mirhu geklaakt
dirhutt geklaakt
sihu geklaakt

Pluperfect

echhat geklaakt
duhas geklaakt
hien;si;hatt;ethat geklaakt
mirhate geklaakt
dirhat geklaakt
sihate geklaakt

Future I

echwäert klaken
duwäerts klaken
hien;si;hatt;etwäert klaken
mirwäerte klaken
dirwäert klaken
siwäerte klaken

Future II

echwäert geklaakt hunn
duwäerts geklaakt hunn
hien;si;hatt;etwäert geklaakt hunn
mirwäerte geklaakt hunn
dirwäert geklaakt hunn
siwäerte geklaakt hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

echgéif klaken
dugéifs klaken
hien;si;hatt;etgéif klaken
mirgéife klaken
dirgéift klaken
sigéife klaken

Conjunctive II Perfect

echhätt geklaakt
duhäss geklaakt
hien;si;hatt;ethätt geklaakt
mirhätte geklaakt
dirhätt geklaakt
sihätte geklaakt

Simple Conjunctive II

Imperative

Singularklak
Pluralklaakt

Translations

Etymology

Ultimately from Proto-Germanic *klakōną. See: Proto-Germanic '*klakōną'.

Sample Sentences