Nominal Forms
Infinitive käichen
Past participle gekäicht
Indicative
Present
| ech | käichen |
| du | käichs |
| hien;si;hatt;et | käicht |
| mir | käichen |
| dir | käicht |
| si | käichen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gekäicht |
| du | hues gekäicht |
| hien;si;hatt;et | huet gekäicht |
| mir | hu gekäicht |
| dir | hutt gekäicht |
| si | hu gekäicht |
Pluperfect
| ech | hat gekäicht |
| du | has gekäicht |
| hien;si;hatt;et | hat gekäicht |
| mir | hate gekäicht |
| dir | hat gekäicht |
| si | hate gekäicht |
Future I
| ech | wäert käichen |
| du | wäerts käichen |
| hien;si;hatt;et | wäert käichen |
| mir | wäerte käichen |
| dir | wäert käichen |
| si | wäerte käichen |
Future II
| ech | wäert gekäicht hunn |
| du | wäerts gekäicht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gekäicht hunn |
| mir | wäerte gekäicht hunn |
| dir | wäert gekäicht hunn |
| si | wäerte gekäicht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif käichen |
| du | géifs käichen |
| hien;si;hatt;et | géif käichen |
| mir | géife käichen |
| dir | géift käichen |
| si | géife käichen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gekäicht |
| du | häss gekäicht |
| hien;si;hatt;et | hätt gekäicht |
| mir | hätte gekäicht |
| dir | hätt gekäicht |
| si | hätte gekäicht |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | käich |
| Plural | käicht |
Verbs conjugated like käichen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German kīchen. Cognate with German keuchen; compare also Dutch kuchen and English cough. See: Middle High German '
kīchen', German, old spelling '
keuchen', Dutch '
kuchen', English '
cough'.
Sample Sentences