Nominal Forms
Infinitive himmelen
Past participle gehimmelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | himmelen |
| du | himmels |
| hien;si;hatt;et | himmelt |
| mir | himmelen |
| dir | himmelt |
| si | himmelen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gehimmelt |
| du | hues gehimmelt |
| hien;si;hatt;et | huet gehimmelt |
| mir | hu gehimmelt |
| dir | hutt gehimmelt |
| si | hu gehimmelt |
Pluperfect
| ech | hat gehimmelt |
| du | has gehimmelt |
| hien;si;hatt;et | hat gehimmelt |
| mir | hate gehimmelt |
| dir | hat gehimmelt |
| si | hate gehimmelt |
Future I
| ech | wäert himmelen |
| du | wäerts himmelen |
| hien;si;hatt;et | wäert himmelen |
| mir | wäerte himmelen |
| dir | wäert himmelen |
| si | wäerte himmelen |
Future II
| ech | wäert gehimmelt hunn |
| du | wäerts gehimmelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gehimmelt hunn |
| mir | wäerte gehimmelt hunn |
| dir | wäert gehimmelt hunn |
| si | wäerte gehimmelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif himmelen |
| du | géifs himmelen |
| hien;si;hatt;et | géif himmelen |
| mir | géife himmelen |
| dir | géift himmelen |
| si | géife himmelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gehimmelt |
| du | häss gehimmelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gehimmelt |
| mir | hätte gehimmelt |
| dir | hätt gehimmelt |
| si | hätte gehimmelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | himmel |
| Plural | himmelt |
Verbs conjugated like himmelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Himmel (“heaven”), at first “to die, go to heaven”, then also transitive. Compare archaic German himmeln (“to die”). See: German, old spelling '
himmeln'.
Sample Sentences