Nominal Forms
Infinitive gäisselen
Past participle gegäisselt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | gäisselen |
| du | gäissels |
| hien;si;hatt;et | gäisselt |
| mir | gäisselen |
| dir | gäisselt |
| si | gäisselen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gegäisselt |
| du | hues gegäisselt |
| hien;si;hatt;et | huet gegäisselt |
| mir | hu gegäisselt |
| dir | hutt gegäisselt |
| si | hu gegäisselt |
Pluperfect
| ech | hat gegäisselt |
| du | has gegäisselt |
| hien;si;hatt;et | hat gegäisselt |
| mir | hate gegäisselt |
| dir | hat gegäisselt |
| si | hate gegäisselt |
Future I
| ech | wäert gäisselen |
| du | wäerts gäisselen |
| hien;si;hatt;et | wäert gäisselen |
| mir | wäerte gäisselen |
| dir | wäert gäisselen |
| si | wäerte gäisselen |
Future II
| ech | wäert gegäisselt hunn |
| du | wäerts gegäisselt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gegäisselt hunn |
| mir | wäerte gegäisselt hunn |
| dir | wäert gegäisselt hunn |
| si | wäerte gegäisselt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif gäisselen |
| du | géifs gäisselen |
| hien;si;hatt;et | géif gäisselen |
| mir | géife gäisselen |
| dir | géift gäisselen |
| si | géife gäisselen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gegäisselt |
| du | häss gegäisselt |
| hien;si;hatt;et | hätt gegäisselt |
| mir | hätte gegäisselt |
| dir | hätt gegäisselt |
| si | hätte gegäisselt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gäissel |
| Plural | gäisselt |
Verbs conjugated like gäisselen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From the noun Gäissel.
Sample Sentences