gréngen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive gréngen
Past participle gegréngt

Cognates

Indicative

Present

ech	gréngen
du	gréngs
hien;si;hatt;et	gréngt
mir	gréngen
dir	gréngt
si	gréngen

Preterite

Perfect

ech	hu gegréngt
du	hues gegréngt
hien;si;hatt;et	huet gegréngt
mir	hu gegréngt
dir	hutt gegréngt
si	hu gegréngt

Pluperfect

ech	hat gegréngt
du	has gegréngt
hien;si;hatt;et	hat gegréngt
mir	hate gegréngt
dir	hat gegréngt
si	hate gegréngt

Future I

ech	wäert gréngen
du	wäerts gréngen
hien;si;hatt;et	wäert gréngen
mir	wäerte gréngen
dir	wäert gréngen
si	wäerte gréngen

Future II

ech	wäert gegréngt hunn
du	wäerts gegréngt hunn
hien;si;hatt;et	wäert gegréngt hunn
mir	wäerte gegréngt hunn
dir	wäert gegréngt hunn
si	wäerte gegréngt hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif gréngen
du	géifs gréngen
hien;si;hatt;et	géif gréngen
mir	géife gréngen
dir	géift gréngen
si	géife gréngen

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gegréngt
du	häss gegréngt
hien;si;hatt;et	hätt gegréngt
mir	hätte gegréngt
dir	hätt gegréngt
si	hätte gegréngt

Simple Conjunctive II

Imperative

Singular	gréng
Plural	gréngt

Verbs conjugated like gréngen

afferen, ahnen, akeren, ankeren, anäscheren, abauen, abéien, abëtonéieren, abiergeren, ablennen, abuddelen, anchecken, acrèmen, andäitschen, andämmen, andecken, andeelen, andrécken, andréien, andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From Middle High German grīnen, from Old High German grīnan, from Proto-Germanic *grīnaną. Cognate with German greinen, Dutch grijnen, greinen, Danish grine, Swedish grina, Faroese grína. See: Middle High German 'grīnen', Old High German 'grīnan', Proto-Germanic '*grīnaną', German, old spelling 'greinen', Dutch 'grijnen', Danish 'grine', Swedish 'grina', Faroese 'grína'.

Verbs referencing "gréngen"

Alemannic German griine.