Nominal Forms
Infinitive follegen
Past participle gefollegt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | follegen |
| du | follegs |
| hien;si;hatt;et | follegt |
| mir | follegen |
| dir | follegt |
| si | follegen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gefollegt |
| du | hues gefollegt |
| hien;si;hatt;et | huet gefollegt |
| mir | hu gefollegt |
| dir | hutt gefollegt |
| si | hu gefollegt |
Pluperfect
| ech | hat gefollegt |
| du | has gefollegt |
| hien;si;hatt;et | hat gefollegt |
| mir | hate gefollegt |
| dir | hat gefollegt |
| si | hate gefollegt |
Future I
| ech | wäert follegen |
| du | wäerts follegen |
| hien;si;hatt;et | wäert follegen |
| mir | wäerte follegen |
| dir | wäert follegen |
| si | wäerte follegen |
Future II
| ech | wäert gefollegt hunn |
| du | wäerts gefollegt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gefollegt hunn |
| mir | wäerte gefollegt hunn |
| dir | wäert gefollegt hunn |
| si | wäerte gefollegt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif follegen |
| du | géifs follegen |
| hien;si;hatt;et | géif follegen |
| mir | géife follegen |
| dir | géift follegen |
| si | géife follegen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gefollegt |
| du | häss gefollegt |
| hien;si;hatt;et | hätt gefollegt |
| mir | hätte gefollegt |
| dir | hätt gefollegt |
| si | hätte gefollegt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | folleg |
| Plural | follegt |
Verbs conjugated like follegen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
follow, to go or come after in physical space
Etymology
From Middle High German volgen, from Old High German folgēn, from Proto-West Germanic *folgēn, from Proto-Germanic *fulgāną. See: Middle High German '
volgen', Proto-Germanic '
*fulgāną'.
Sample Sentences