Nominal Forms
Infinitive fëmmen
Past participle gefëmmt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | fëmmen |
| du | fëmms |
| hien;si;hatt;et | fëmmt |
| mir | fëmmen |
| dir | fëmmt |
| si | fëmmen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gefëmmt |
| du | hues gefëmmt |
| hien;si;hatt;et | huet gefëmmt |
| mir | hu gefëmmt |
| dir | hutt gefëmmt |
| si | hu gefëmmt |
Pluperfect
| ech | hat gefëmmt |
| du | has gefëmmt |
| hien;si;hatt;et | hat gefëmmt |
| mir | hate gefëmmt |
| dir | hat gefëmmt |
| si | hate gefëmmt |
Future I
| ech | wäert fëmmen |
| du | wäerts fëmmen |
| hien;si;hatt;et | wäert fëmmen |
| mir | wäerte fëmmen |
| dir | wäert fëmmen |
| si | wäerte fëmmen |
Future II
| ech | wäert gefëmmt hunn |
| du | wäerts gefëmmt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gefëmmt hunn |
| mir | wäerte gefëmmt hunn |
| dir | wäert gefëmmt hunn |
| si | wäerte gefëmmt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif fëmmen |
| du | géifs fëmmen |
| hien;si;hatt;et | géif fëmmen |
| mir | géife fëmmen |
| dir | géift fëmmen |
| si | géife fëmmen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gefëmmt |
| du | häss gefëmmt |
| hien;si;hatt;et | hätt gefëmmt |
| mir | hätte gefëmmt |
| dir | hätt gefëmmt |
| si | hätte gefëmmt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like fëmmen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Borrowed from French fumer (“smoke”). See: French '
fumer'.
Sample Sentences